Onboarding starszej usługi

Poglądowe przejście przez pierwszą rzecz, jaką robi większość zespołów: wziąć istniejące, słabo udokumentowane repozytorium i uczynić je sterowalnym przez agenta — bez naruszania tego, co już działa.

01 Analiza
02 Rozważanie
03 Wdrożenie
04 Weryfikacja

uzgadniaj, nigdy nie nadpisuj

Wdrażanie starszego kodu rozważa rzeczywistą bazę kodu i uzgadnia, zamiast nadpisywać — a następnie weryfikuje zgodność.

Cel

„Uczyń tę pięcioletnią usługę AI-first.“ Ma już częściowy README, kilka rozproszonych dokumentów i żadnego AGENTS.md.

Przebieg

Programista przekazuje agentowi jedno zdanie — przeczytaj i zastosuj się do /init.md — a przepływ onboardingu:

Rozpoznanie. Wykrywa rzeczywisty język, menedżer pakietów (z istniejącego pliku lock) oraz faktyczne komendy build, test i lint — czytając repozytorium, a nie zakładając.
Proponuje plan i pyta. Ponieważ artefakty już istnieją, działa nieinwazyjnie: wymienia, co utworzy, a co uzgodni, i czeka na zatwierdzenie, zanim ruszy częściowy README lub rozproszone dokumenty.
Generuje harness. Przemyślany AGENTS.md z rzeczywistymi Quick Commands usługi, skategoryzowane drzewo docs/, które wchłania istniejące notatki, zamiast je powielać, pliki README poszczególnych modułów, zestaw .agents/ oraz pomijane przez git .dwp/.
Weryfikuje. /dwp-verify zwraca obiektywny raport pass/fail względem kryteriów zgodności.

Rezultat

Starsza usługa staje się AI-first, a nic nie zostaje zniszczone: istniejąca praca jest scalana, a nie nadpisywana, a wynik daje się sprawdzić, zamiast być jedynie deklarowanym. Stąd zespół planuje i wykonuje rzeczywistą pracę za pomocą /dwp-create i /dwp-execute.