Archetypy

Wersja 1.1. DWP rozpoznaje trzy archetypy. Archetyp decyduje o tym, jak agent przeprowadza onboarding, jak wyznaczany jest zakres planów i czy warstwa stanu odczytywalnego maszynowo jest wymagana.

Addytywne w wersji 1.1. Przestrzeń robocza agenta (§3) dołącza jako trzeci archetyp: długotrwały dom autonomicznego agenta. Git staje się ZALECANY, a nie zakładany. Dwa archetypy z wersji 1.0 pozostają bez zmian.

Pojedyncze repozytorium

Samowystarczalna baza kodu — aplikacja, biblioteka lub usługa. Plany działają bezpośrednio na kodzie.

Cechy:

• Pojedyncza, spójna baza kodu.
• Plany modyfikują pliki w tym repozytorium.
• Przestrzeń robocza .dwp/ w głównym katalogu repozytorium.

Hub orkiestratora

Repozytorium koordynujące, które zarządza wieloma repozytoriami potomnymi. Plany mogą uruchamiać plany potomne w podrepozytoriach.

Cechy:

• Koordynuje wiele podrepozytoriów.
• Plany mogą delegować do planów potomnych.
• Utrzymuje rejestr zarządzanych repozytoriów.
• Przestrzeń robocza .dwp/ w głównym katalogu huba śledzi stan międzyrepozytoryjny.

Przestrzeń robocza agenta

Przestrzeń robocza agenta to długotrwały, roboczy dom autonomicznego agenta — przestrzeń robocza OpenClaw, katalog usług Hermes, katalog danych demona asystenta osobistego lub wolumen trwały agenta chmurowego. Jest to przestrzeń robocza, niekoniecznie repozytorium git, a jej głównym produktem jest bieżąca praca agenta, a nie jedna baza kodu.

Wgląd, który sprawia, że ten archetyp jest możliwy: harness to przestrzeń robocza, a nie konkretnie repozytorium. Każdy element harnessu, który metodologia definiuje dla repozytorium, ma bezpośredni odpowiednik w przestrzeni roboczej:

Przestrzeń robocza agenta MUSI zawierać AGENTS.md, .agents/ oraz .dwp/ w katalogu głównym przestrzeni roboczej.

Git jest ZALECANY, nie WYMAGANY. Tam gdzie git jest nieobecny, każdy plan MUSI zawierać warstwę stanu odczytywalną maszynowo: punkt kontrolny state.json, rekordy bramek i znaczniki czasu poszczególnych zadań przenoszą informacje o odtwarzaniu, które dziennik git przenosi w repozytorium.

Plany w przestrzeni roboczej agenta zazwyczaj działają nieobsługiwanie: zaplanowane bicie serca lub tura cron wznawia otwarty plan przez Protokół Wznowienia DWP, wykonuje następne zadanie atomowe, aktualizuje warstwę stanu i wykonuje yield. Plan — a nie sesja — jest jednostką ciągłości.

Heurystyka klasyfikacji

Repozytorium

? Wiele zagnieżdżonych repozytoriów czy rejestr huba?

Nie

Repozytorium indywidualne

• pojedyncza baza kodu
• plany modyfikują pliki lokalne
• .dwp/ w katalogu głównym repozytorium

Tak

Hub orkiestratora

• koordynuje pod-repozytoria
• plany delegują do planów podrzędnych
• stan .dwp/ pomiędzy repozytoriami

Klasyfikuj jako przestrzeń roboczą agenta w pierwszej kolejności, gdy cel jest katalogiem roboczym autonomicznej platformy agentów — sygnały: plik tożsamości platformy (jak SOUL.md lub HEARTBEAT.md OpenClaw), brak głównego stosu aplikacji i zawartość, która jest przeważnie własnym stanem agenta. Każdy jeden silny sygnał platformy jest wystarczający.

W przeciwnym razie klasyfikuj jako hub orkiestratora, gdy wyraźna większość z poniższych jest prawdziwa: wiele zagnieżdżonych repozytoriów git lub submodułów; rejestr lub manifest zarządzanych repozytoriów; konfiguracja wskazująca na zewnętrzne repozytoria. Klasyfikuj jako pojedyncze repozytorium w pozostałych przypadkach — jest to bezpieczna wartość domyślna.

Gdy sygnały są niejednoznaczne, agent MUSI przedstawić swoją ocenę i dowody użytkownikowi i poprosić o potwierdzenie przed kontynuacją.

Różnice w onboardingu